Garapen emozionala eta soziala
Adin horretan haurrek oraindik aurrez aurreko harremanak, enpatia eta gatazkak modu naturalean kudeatzen ikasten ari dira. Mugikorraren erabilera goiztiarrak harreman digitalak lehenetsi ditzake eta trebetasun sozial horien garapena moteldu.
Kontzentrazioa eta ikasketa
Mugikorrak etengabeko estimuluak eskaintzen ditu: mezuak, bideoak, sare sozialak, jokoak… Horrek arreta zatitu eta ikasteko gaitasuna kaltetu dezake, batez ere garuna oraindik garapen fasean dagoenean.
Loaren kalitatea
Pantailen argi urdinak eta gaueko erabilerak lo egiteko erritmo biologikoa nahas dezake. Haurrek eta nerabeek lo gehiago behar dute garapen fisikorako eta kognitiborako.
Mendekotasun arriskua
12 urterekin autoerregulazioa oraindik ez dago guztiz garatua. Horregatik, aplikazio eta joko askok sortzen duten erabilera konpultsiboa kontrolatzea zaila izan daiteke.
Sare sozialen presioa
Irudiaren inguruko presioa, konparazio soziala, like-en mendekotasuna edo bazterketa digitala oso goiz ager daitezke. Horrek autoestimua eta ongizate emozionala kaltetu ditzake.
Ziberjazarpena eta eduki desegokiak
Adin horretan haur askok ez dute oraindik behar besteko heldutasunik arrisku digitalak identifikatzeko: iruzurrak, eduki bortitzak edo sexualizatuak, pribatutasun arazoak edo ziberbullying-a.
Frustrazioa eta asperdura kudeatzea
Aspertzea ere hezigarria da: sormena, irudimena eta autonomia sustatzen ditu. Mugikorrak hutsune guztiak berehala betetzeko joera sortu dezake.
Familia giroa eta presentzia
Mugikorrik gabe errazagoa da etxeko elkarrizketak, jolas partekatuak eta kalitatezko denbora sustatzea.
Autonomia progresiboa
Hezkuntza ikuspegitik, askok defendatzen dute teknologiarekiko autonomia pausoz pauso eraikitzea dela egokiena: lehenik erabilera gidatua, gero autonomia handiagoa.
Alternatibak lehenestea
Kirola, irakurketa, musika, lagunekin kalean egotea edo sormen jarduerak garapen integralerako funtsezkoak dira, eta mugikorrak denbora hori jan dezake.